Ακοή και βαρηκοΐα-Πόσοι τύποι απώλειας ακοής υπάρχουν και σε τι μπορεί να οφείλονται τα προβλήματα της;

190

Κάθε τμήμα του αυτιού παίζει σημαντικό ρόλο στην τροφοδοσία του εγκεφάλου με ηχητικές πληροφορίες. Η απώλεια ακοής (ή βαρηκοΐα) είναι το αποτέλεσμα βλάβης σε ένα ή περισσότερα τμήματα του έξω, μέσου ή έσω ωτός. Για να κατανοήσουμε καλύτερα τη βαρηκοΐα, είναι χρήσιμο να μάθουμε λίγα πράγματα για την ανατομία του αυτιού και τη διεργασία της ακοής. Οι σελίδες που ακολουθούν θα σας δώσουν μια γενική εικόνα.

Η απώλεια ακοής είναι κάτι που διαγιγνώσκεται αποκλειστικά από κάποιον ειδικό, π.χ. ακουολόγο ή ΩΡΛ. Ο εν λόγω ειδικός θα ελέγξει την ακοή σας για να προσδιορίσει τον τύπο και τη σοβαρότητα τυχόν βαρηκοΐας. Στη συνέχεια, τα αποτελέσματα της εξέτασης αναπαρίστανται με τη βοήθεια ενός ακουογράμματος.

Υπάρχουν τέσσερις τύποι απώλειας ακοής:

Ο πρώτος και πλέον συχνός τύπος απώλειας ακοής είναι η νευροαισθητήρια βαρηκοΐα η οποία οφείλεται στην έλλειψη ή την καταστροφή των αισθητηρίων κυττάρων (τριχοειδή κύτταρα) στον κοχλία. Οποιοδήποτε πρόβλημα στο έξω ή μέσο αυτί που έχει ως αποτέλεσμα ο ήχος να μην άγεται όπως πρέπει αποκαλείται βαρηκοΐα αγωγιμότητας. Στις μικτές βαρηκοΐες η απώλεια ακοής οφείλεται τόσο σε νευροαισθητηριακά αίτια όσο και σε προβλήματα αγωγιμότητας. Τέλος, στις νευρικές βαρηκοΐες το πρόβλημα έγκειται στην αδυναμία του νευρικού κυττάρου να διαβιβάσει τα ηχητικά σήματα στον εγκέφαλο.
Τα προβλήματα ακοής είναι πολύ συχνά. Μπορούν να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία αλλά με την αύξηση της ηλικίας παρουσιάζονται με μεγαλύτερη συχνότητα.
Οι διαταραχές της ακοής περιλαμβάνουν την απώλεια ακοής, τη δυσκολία διάκρισης κάποιων ήχων και ακόμη την ύπαρξη ενοχλητικών ήχων.
Είναι πολύ σημαντικό να συμβουλευτούμε ένα ειδικό γιατρό σε περίπτωση που αντιληφθούμε ότι κάτι δεν πάει καλά με την ακοή μας.
Επίσης εάν καταλάβουμε ότι έχουμε υποστεί απώλεια ακοής απότομα, τότε επιβάλλεται το ταχύτερο να δούμε τον ωτορινολαρυγγολόγο.

Επιπρόσθετα είναι καλό, εμείς οι ίδιοι να έχουμε κάποιες γνώσεις για το τι προκαλεί διαταραχές της ακοής.
Με εφόδιο τις γνώσεις αυτές, μπορούμε να πληροφορήσουμε καλύτερα το γιατρό για την περίπτωσή μας και παράλληλα εμείς να βοηθήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας ή κάποιο άλλο άτομο της οικογένειας ή του περιβάλλοντος μας που πάσχει με την ακοή του.

Ας δούμε λοιπόν τι μπορεί να συμβαίνει ή τι μπορεί να προκαλεί μερικά από τα συχνότερα προβλήματα ακοής.

Αρχικά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε εάν η απώλεια ακοής υπάρχει στο ένα ή και στα δύο αυτιά. Η πρώτη ερώτηση που πρέπει να έρθει στο μυαλό μας, είναι κατά πόσο έχουμε εκτεθεί σε δυνατούς ήχους ή θορύβους στην ιδιωτική ή στην επαγγελματική μας ζωή.
Οι δυνατοί ήχοι όπως για παράδειγμα από ένα όπλο που βάλλει ή από τη μηχανή κάποιου φορτηγού που οδηγούμε ή από τη δυνατή μουσική μιας δισκοθήκης, βλάπτουν τα ευαίσθητα όργανα του αυτιού και επηρεάζουν την ακοή.
Η προστασία των αυτιών είναι η καλύτερη πρόληψη για την απώλεια ακοής που προκαλείται από τους δυνατούς ήχους κατά την εργασία ή κατά την ψυχαγωγία μας.

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις όταν υπάρξει απώλεια ακοής, αυτή είναι μη ανατρέψιμη. Για το λόγο αυτό πρέπει να χρησιμοποιείται ειδικός εξοπλισμός ή ωτοασπίδες για την προστασία της ακοής κάθε φορά που υπάρχει κίνδυνος από έντονους ήχους.
Ένα άλλο σημείο που πρέπει να εξετάσουμε, είναι το κατά πόσο έχουμε κερί στο αυτί που κλείνει τον έξω ακουστικό πόρο. Το κερί εμποδίζει τα ηχητικά κύματα να φθάσουν μέχρι το τύμπανο με αποτέλεσμα να μειώνεται η ακοή. Αυτό μπορεί να συμβαίνει στο ένα ή και στα δύο αυτιά.

Ο γιατρός μπορεί να καθαρίσει τα αυτιά από το κερί και η ακοή να αποκατασταθεί. Εάν το αυτί σας κάνει συχνά κερί, τότε ο γιατρός θα σας συμβουλεύσει για ειδικές σταγόνες ή ακόμη μπορεί να σας βλέπει κατά τακτικά χρονικά διαστήματα για να τα καθαρίζει.
Σε περίπτωση που διαπιστώσετε ότι η απώλεια ακοής σας έχει εγκατασταθεί σταδιακά ή ακόμη με την αύξηση της ηλικίας σας, τότε υπάρχει η πιθανότητα να έχετε ωτοσκλήρυνση.
Η ωτοσκλήρυνση οφείλεται στο σχηματισμό ανώμαλου οστού και εναπόθεσης του γύρω από τους πόδες του αναβολέα που είναι ένα από τα οστάρια του αυτιού. Η ακινητοποίηση της αλυσίδας των οσταρίων του αυτιού οδηγεί σε μια προοδευτική κώφωση αγωγιμότητας.

Στις περιπτώσεις αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν ακουστικά βαρηκοΐας. Σε ορισμένους αθενείς μπορεί να γίνει χειρουργική επέμβαση (αναβολεκτομή).

Ένας άλλος παράγοντας που είναι δυνατόν να προκαλέσει προοδευτική απώλεια της ακοής στο ένα από τα δύο αυτιά, είναι το ακουστικό νεύρωμα. Το νεύρωμα είναι όγκος του ακουστικού νεύρου.

Εάν έχετε ανώμαλους ήχους ή κουδουνίσματα (εμβοές) στο ένα αυτί που συνοδεύονται από ζαλάδες, ναυτίες και εμετούς μαζί με απώλεια ακοής στο ίδιο αυτί, είναι πιθανόν να έχετε την ασθένεια του Meniere. Στην ασθένεια αυτή, ένα τμήμα του λαβύρινθου του αυτιού, παθαίνει ιδιοπαθή διάταση και υπερπληρώνεται με λέμφο. Οι ασθενείς παρουσιάζουν απότομες κρίσεις ιλίγγου με βαρηκοΐα, εμβοές, ζαλάδες, εμετούς και ναυτίες.

Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που προκαλεί εμβοές είναι τα φάρμακα όπως για παράδειγμα η ασπιρίνη. Ο ωτορινολαρυγγολόγος πρέπει να ενημερώνεται για τα φάρμακα που παίρνει ο ασθενής, για να εξακριβώσει κατά πόσο αυτά είναι υπεύθυνα για το πρόβλημα.
Ας μην ξεχνούμε επίσης την απώλεια ακοής που συνοδεύει την οξεία ή χρόνια μορφή ωτίτιδας που προκαλούνται είτε από κάποια μόλυνση είτε από μια αλλεργία. Η αντιμετώπιση των παθήσεων αυτών θα αποκαταστήσει την ακοή.

Διαβάστε επίσης

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept