Πισίνες: Τι κινδύνους κρύβουν;

104

Μικρά και μεγάλα παιδιά, αγαπούν το νερό της πισίνας και χαίρονται για ώρες τα παιχνίδια μέσα στο νερό.

Η  Ομότιμη καθηγήτρια μικροβιολογίας, περιβαλλοντικής μικροβιολογίας και μικροβιολογίας υδάτων στο  Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Αθηνά Μαυρίδου, έδωσε πολλές και χρήσιμες πληροφορίες για τις πισίνες στο πλαίσιο των » ημερών υγείας» που πραγματοποιείται στο Ζάππειο.
«Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες, σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας αποτελεί η παρουσία στο νερό βακτηρίων του γένους της πυοκυανικής ψευδομονάδας.

70% των εξωτερικών ωτίτιδων σε παιδιά συνδέονται με συστηματική κολύμβηση σε πισίνες που έχουν αποικιστεί με ψευδομονάδες. Το πρόβλημα με την ψευδομονάδα είναι ότι επιβιώνει και σε περιβάλλοντα με αυξημένη συγκέντρωση χλωρίου.

Ετσι, η προσπάθεια που γίνεται από διαχειριστές δεξαμενών να εξαλείψουν τις ψευδομονάδες ρίχνοντας στην πισίνα πολύ χλώριο, το μόνο αποτέλεσμα που φέρνει είναι προβλήματα στη υγεία των κολυμβητών από τις παρενέργειες της χλωρίωσης. Σύμφωνα με στοιχεία του Κεντρικού Εργαστηρίου Δημόσιας Υγείας για την 6ετία 2010-2016, ψευδομονάδες ανιχνεύθηκαν στο 8,3% των δειγμάτων, κυρίως σε πισίνες νοσοκομείων και ξενοδοχείων.

ΙοίΣτις πισίνες ανιχνεύονται επίσης παράσιτα και ιοί, με κύριες ομάδες τους νοροϊούς και τους αδενοϊούς. Στην Ελλάδα ευτυχώς δεν έχουμε πολλές υδατογενείς παρασιτώσεις, αλλά καταγράφονται ιώσεις. Οι ιοί επιβιώνουν μεγάλο χρονικό διάστημα στο νερό της πισίνας το οποίο γίνεται μεγαλύτερο από την μεγάλη αντοχή τους  στην χλωρίωση.

Δημιουργία βιοϊμενίου

Επιπρόσθετα, στα τοιχώματα των δεξαμενών, στις σωληνώσεις, στα φίλτρα και στους αρμούς των πλακιδίων δημιουργείται το λεγόμενο «βιοϊμένιο» ή «βιοφίλμ». Είναι ένα σύνολο επικαθήσεων αλάτων και οργανικών ουσιών, ανάμεσα στις οποίες εγκαθίστανται και πολλαπλασιάζονται βακτήρια και κυρίως λεγιονέλλες και ψευδομονάδες. Το βιοϊμένιο αποτελεί τεράστιο πρόβλημα σωστής συντήρησης της πισίνας αφού, αν αποκολληθεί εμπλουτίζει το νερό με εκατομμύρια κύτταρα παθογόνων μικροοργανισμών.

Μικρόβια που φέρουν οι κολυμβητές

Μέσα στην πισίνα, ο καθένας μας ξεπλένει μικροοργανισμούς που φέρει στο δέρμα και στις κοιλότητες του σώματος. Κάποια από αυτά αποτελούν μέρος της φυσιολογικής μας χλωρίδας, του «μικροβιώματος» όπως λέγεται πλέον ορθότερα και δεν είναι παθογόνα. Αν όμως ο κολυμβητής έχει ενεργή ή μη έκδηλη λοίμωξη τότε μεταδίδει παθογόνους μικροοργανισμούς στους άλλους κολυμβητές.

Η μετάδοση γίνεται με το ξέπλυμα του δέρματος, αλλά και με εμετό, έκκριση υδαρών κοπράνων, αίμα και ούρα, όλα πολύ συνήθη συμβάντα σε πισίνες.

Επεξεργασία και απολύμανση

Ένα οποιοδήποτε σύστημα απολύμανσης αποδίδει μόνο σε «καθαρό», διαυγιές νερό, το οποίο ανακυκλώνεται συνεχώς. Αν το νερό δεν είναι διαυγές το χλώριο ενώνεται με τις οργανικές ουσίες και δημιουργεί επικίνδυνα παραπροϊόντα, τριαλομεθάνια και χλωραμίνες.

Οι χλωραμίνες και κυρίως το χλωροφόρμιο είναι αυτές που προκαλούν οσμή «χλωρίου» στα κλειστά κολυμβητήρια, ερεθίζουν τα μάτια και έχουν ενοχοποιηθεί για πρόκληση άσθματος σε μικρά παιδιά που κολυμπούν συστηματικά. Χρόνια αναπνευστικά προβλήματα προκαλούνται και στους εργαζόμενους στους χώρους των κλειστών κολυμβητηρίων. Τα τριαλομεθάνια είναι, μετά από μακρόχρονη έκθεση, καρκινογόνες ουσίες. Υπάρχουν πλέον νέες τεχνολογίες απολύμανσης που δημιουργούν ελπίδες για την ολική κατάργηση της χλωρίωσης του νερού. Γυάλινα φίλτρα, συνδυασμοί οζόνωσης με UV ακτινοβολία, διοξείδιο του χλωρίου και πολλοί άλλοι συνδυασμοί δίνουν ευελιξία στον χειριστή της πισίνας να αντιμετωπίσει το δικό του πρόβλημα με ό,τι καλύτερο υπάρχει, χωρίς να είναι δεμένος με μια ανελαστική κάι μόνη λύση: τη χλωρίωση.

Noμοθεσία ή μάλλον η έλλειψη της Ευρωπαϊκής Οδηγίας

Προς το παρόν δεν υπάρχει ενιαία Ευρωπαϊκή Οδηγία, όπως υπάρχει για παράδειγμα για την ποιότητα του πόσιμου νερού ή των ακτών κολύμβησης. Για την Ελλάδα μια Ευρωπαϊκή Οδηγία θα ήταν ιδιαίτερα σημαντική. Η υπάρχουσα σχετική Ελληνική Υγειονομική Διάταξη είναι πολύ παλιά, με πολλές ελλείψεις. Επιπλέον πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση δεν απαιτεί καν άδεια λειτουργίας μιας δεξαμενής. Ο ιδιοκτήτης υποχρεούται απλώς να «γνωστοποιήσει» την έναρξη λειτουργίας στο Υπουργείο Τουρισμού (όχι στο Υπουργείο Υγείας) και να τηρεί φάκελο με στοιχεία για «πιθανό» έλεγχο. Με την ασφυκτική μείωση των Εποπτών Δημόσιας Υγείας των Περιφερειών, ένας έστω και δειγματοληπτικός έλεγχος δεν είναι πιθανός. Έτσι η ασφάλεια της πισίνας μένει στα χέρια και στις απαιτήσεις των tour operators των Διεθνών Τουριστικών Παρακτορείων και όχι στις Ελληνικές Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας.

 

10 σημεία που πρέπει να προσέξεις πριν μπεις στην πισίνα

Το νερό να είναι διαυγές και τα τοιχώματα και ο πυθμένας να είναι καθαρός
Να μην υπάρχουν σπασμένα πλακάκια ή φθαρμένο υλικό επικάλυψης.
Η πισίνα να έχει περιμετρικό κανάλι υπερχείλισης ή skimmers
Το νερό να είναι σε συνεχή κίνηση σε όλον τον όγκο του νερού
Να υπάρχουν σημάνσεις για το βάθος του νερού σε διάφορα σημεία
Οι κλίμακες και οι βατήρες να είναι ασφαλείς
Να υπάρχει επόπτης ασφαλείας
Οι βοηθητικοί χώροι και οι διάδρομοι να είναι καθαροί
Να μην είναι η πισίνα υπερφορτωμένη με κολυμβητές
Η διοίκηση να παρέχει στοιχεία συντήρησης και παρακολούθησης του νερού
Για την ασφάλειά σου αλλά και των άλλων κολυμβητών φρόντισε:

Να κάνεις ντους πριν μπεις στην πισίνα
Να απολυμαίνεις τα πόδια σου
Να φοράς σκουφάκι, τουλάχιστον στα δημόσια κολυμβητήρια
Να φυλάς τα προσωπικά σου είδη στα αποδυτήρια
Μην κολυμπάς αν έχεις γαστρεντερίτιδα, λοίμωξη του αναπνευστικού, δερματοπάθεια
Μην κολυμπάς αν έχεις κάνει κατάχρηση αλκοόλ
Μην κολυμπάς αν έχεις ανοικτή πληγή
Πρόσεχε συνέχεια τα μικρά παιδιά, ο πνιγμός μπορεί να είναι θέμα δευτερολέπτων
Τα μωρά και οι ηλικιωμένοι να φοράνε ειδικό μαγιό καλής συγκράτησης»

Μπορεί επίσης να σας αρέσει