Λιγότερο έξυπνοι όσοι γεννήθηκαν μετά το 1975

170

Το 1975 αποδεικνύεται χρονιά ορόσημο για την εξυπνάδα. Κι αυτό γιατί σύμφωνα με επιστημονική μελέτη, ο δείκτης νοημοσύνης (IQ) αρχισε αργά αλλά σταθερά να  μειώνεται στις γενιές  που ακολούθησαν.

Νορβηγοί ερευνητές εκτιμούν πως το πολιτιστικό  στοιχείο  έπαιξε καθοριστικό ρόλο αφού  ούτε στα γονίδια ούτε στην κοινωνιολογία μπορεί να αποδοθεί αυτή η φθίνουσα πορεία της οξυδέρκειας.

Άρα, η πτώση των εκπαιδευτικών αξιών,η τηλεόραση και τα μέσα ενημέρωσης, η γαλούχηση των παιδιών μέσα από την οικογένεια, η λιγότερο προσεγμένη διατροφή αλλα και η γενικοτερη επιδείνωση της υγείας, είναι οι συνιστώσες που έφεραν αυτό  το αποτέλεσμα.

Πως έγινε η έρευνα

Μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα από την αμερικανική επιθεώρηση PNAS ασχολήθηκε με τις διανοητικές επιδόσεις των νεαρών Νορβηγών που περνούν από τεστ επ’ ευκαιρία της στράτευσής τους και είναι γεννημένοι από το 1962 έως το 1991.

Οι δύο ερευνητές που συνέταξαν τη μελέτη, οι οικονομολόγοι Μπερντ Μπράτσμπεργκ και Όλε Ρόγκεμπεργκ (Frisch Centre του Όσλο), αναζήτησαν τις αιτίες του «φαινομένου Φλιν».Το φαινόμενο αυτό διαπιστώθηκε από τον ερευνητή στην ψυχολογία Τζέιμς Φλιν και δείχνει πως η τάση για αύξηση της ευφυΐας, η οποία παρατηρήθηκε σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της ανθρωπότητας, σταμάτησε στην εποχή μας και άρχισε μάλιστα μια τάση μείωσης της ευφυΐας.

Το ενδιαφέρον στη νορβηγική μελέτη είναι το γεγονός ότι συγκρίνει μεταξύ τους τα IQ αδελφών, δηλαδή προσώπων που προέρχονται από το ίδιο ακριβώς κοινωνικό περιβάλλον και έχουν συγγενικά γονίδια.

Στα αδέλφια αυτά, το IQ αυξανόταν κατά 0,20 μονάδα κατ’ έτος ανάμεσα σ’ αυτά που γεννήθηκαν το 1962 και εκείνα που γεννήθηκαν το 1975. Στη συνέχεια μειωνόταν κατά 0,33 μονάδα κατ’ έτος ανάμεσα σ’ αυτά που γεννήθηκαν το 1975 και αυτά που γεννήθηκαν το 1991.

Η μείωση της ευφυΐας δεν οφείλεται καθόλου ούτε στα γονίδια ούτε στην κοινωνιολογία, σύμφωνα με τους οικονομολόγους. «Αν και τέτοιοι παράγοντες μπορεί να υπάρχουν, η επίδρασή τους είναι αμελητέα σε σύγκριση με άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες», υποστηρίζουν.

Ως μη κοινωνιολογικούς και μη γενετικούς παράγοντες θεωρούν «την πτώση των εκπαιδευτικών αξιών», «την επιδείνωση των εκπαιδευτικών και σχολικών συστημάτων», την «τηλεόραση και τα μέσα ενημέρωσης», «την επιδείνωση της εκπαίδευσης στους κόλπους των οικογενειών», «την επιδείνωση της διατροφής» και «την επιδείνωση της υγείας».

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει