Τι ισχύει για τη δωρεά οργάνων: Ο νόμος, οι ανάγκες και οι κίνδυνοι της παράνομης αγοράς

422

50 ασθενείς ετησίως παίρνουν από τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) την έγκριση μετάβασης στο εξωτερικό για μεταμόσχευση οποιουδήποτε οργάνου. Έχει προηγηθεί ομως μια σημαντική ενέργεια . Η απόφαση του δότη να χαρίσει μέσω των οργάνων του ζωή με το θάνατό του.

Αυτή την απόφαση μπορεί να ληφθεί και όσο είμαστε εν ζωή, εκδίδοντας κάρτα δωρητή, ώστε να έχει δηλωθεί επίσημα η επιθυμία αυτή.

Για να γίνει κάποιος δωρητής οργάνων πρέπει  να εγγραφεί στο Μητρώο Δωρητών συμπληρώνοντας την αντίστοιχη αίτηση στην ιστοσελίδα του ΕΟΜ ή στα γραφεία του οργανισμού.

Μέχρι σήμερα, όταν σε  κάποιον άνθρωπο, διαπιστωθεί εγκεφαλικός θάνατος και είναι διασωληνωμένος στην ΜΕΘ οπότε  μόνο με τα μηχανήματα μπορεί να διατηρηθεί για κάποιες ώρες ακόμα η λειτουργία των οργάνων, τότε, μπορεί να γίνει δότης. Για να θεωρηθεί, ωστόσο, δότης θα πρέπει να υπάρχει συναίνεση είτε δική του, μέσω της κάρτας δωρητή, είτε των οικείων του.

Σημαντική λεπτομέρεια: Ο  εγκεφαλικός θάνατος είναι κάτι διαφορετικό από τη φυτική κατάσταση. Υπάρχουν ειδικές εξετάσεις που  τον διαχωρίζουν  από το κώμα  ώστε οι γιατροί να το πιστοποιήσουν.

Υπάρχει, όμως και μια άλλη διάσταση που πρέπει να λάβει κανείς υπόψιν του σύμφωνα με το sputniknews.gr.

Οι νεφρικές και καρδιακές ανεπάρκειες αυξάνονται διαρκώς και η ανάγκη των ασθενών για μόσχευμα.

Ορισμένοι συγγενείς οδηγούνται σε  ακραίες λύσεις δηλαδή την αναζήτηση οργάνων στη μαύρη αγορά με οποιοδήποτε κόστος.

«Όταν λέμε εμπόριο οργάνων εννοούμε την οργανωμένη αγοροπωλησία οργάνων. Εννοούμε κάποια δίκτυα ιατρών και μεσαζόντων σε τριτοκοσμικές χώρες, σε χώρες χωρίς ισχυρό νομικό πλαίσιο που εκμεταλλεύονται την ανάγκη των ασθενέστερων. Εκμεταλλεύονται έναν άνθρωπο που βρίσκεται σε δυσχερή θέση, τα όργανα αφαιρούνται και μεταμοσχεύονται υπό συνθήκες που δεν είναι οι κατάλληλες», αναφέρει η κα Γιούλη Μενουδάκου, υπεύθυνη του συντονιστικού κέντρου του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων στο sputniknews.gr

Όπως εξηγεί η ίδια η μεταμόσχευση είναι μια ειδική διαδικασία και όταν γίνεται υπό παράνομες συνθήκες μπορεί να αποβεί μοιραία. Και σημειώνει: «Στην Ελλάδα δεν έχει αναφερθεί ότι γίνονται παράνομες μεταμοσχεύσεις. Όμως Έλληνες ασθενείς στο παρελθόν έχουν ταξιδέψει στο εξωτερικό για να αγοράσουν μόσχευμα. Εκεί θα τους κάνουν τη μεταμόσχευση και στις τρεις μέρες θα τους αφήσουν να φύγουν. Μέχρι να πάνε στο αεροδρόμιο θα έχουν «τσιμπήσει» ένα σωρό μικρόβια. Δηλαδή είναι πραγματικά επισφαλείς συνθήκες», υπογραμμίζει και τονίζει πως το μόνο που μπορεί να βοηθήσει στην εξάλειψη του εμπορίου οργάνων είναι η αύξηση των μεταμοσχεύσεων με τον νόμιμο τρόπο.

Το ζήτημα είναι κοινωνικό, ηθικό, ψυχολογικό και οικονομικό αφού η ανυπαρξία μεταμοσχευτικών κέντρων πνευμόνων, στην Ελλάδα, έχει ως αποτέλεσμα πολλοί ασθενείς να πεθαίνουν χωρίς καν να δηλώνονται στη λίστα μεταμόσχευσης και σημαντικός αριθμός ασθενών που περιμένουν στις λίστες του εξωτερικού για μεταμόσχευση πνεύμονα τελικά πεθαίνουν πριν καν μεταμοσχευθούν λόγω του ότι προηγούνται προφανών ασθενείς των χωρών όπου γίνονται οι μεταμοσχεύσεις.

Σήμερα πουθενά στην Ελλάδα δεν γίνονται μεταμοσχεύσεις πνευμόνων και οι ασθενείς είναι αναγκασμένοι να πηγαίνουν σε μεταμοσχευτικά κέντρα του εξωτερικού και κυρίως στην Αυστρία.

Σύμφωνα με τους εκπροσώπους της ΕΠΕ το χρονικό διάστημα 2011-2017 κατά μέσον όρο ανά έτος ο αριθμός των εγκρίσεων προς μετάβαση στο εξωτερικό για μεταμόσχευση πνεύμονα ήταν 13 και για επανέλεγχο των μεταμοσχευθέντων με πνεύμονα 92.

Από τα στοιχεία του ΕΟΜ, το μέσο κόστος μεταμόσχευσης στο εξωτερικό για όλα τα όργανα είναι περίπου 200.000 ευρώ, ανά μεταμόσχευση. Επομένως για το σύνολο των μεταμοσχεύσεων δαπανώνται περίπου 10.000.000 ευρώ ετησίως.

 

Διαβάστε επίσης

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept