Εσείς παίζετε…τον γιατρό;

Γράφει η Νανά Παλαιτσάκη

782

Είδα να παίζουν τον …γιατρό στο μετρό διαδρομή «Εθνική Άμυνα – Μοναστηράκι»

Καταρχάς δεν φταίω που είστε πονηροί και νομίζατε ότι θα γινόμασταν μαζί με άλλους επιβάτες αυτόπτες μάρτυρες «ροζ» εμπλοκών ανάμεσα σε επιβάτες. Όχι. Γίναμε αυτήκοες και αυτόπτες μάρτυρες, δύο θαυμάσιων κυριών, που «συνταγογραφούσαν» φάρμακα, κάνοντας διάγνωση με το «μάτι».

Ξεκινάει ο διάλογος ως εξής: « Γιατί τρέμει λες το δεξί μου γόνατο Μαίρη;» .« Πως τρέμει δηλαδή;». « Να κοίτα, τώρα που καθόμαστε, τρέμει η πέτσα από πάνω δεν βλέπεις;» ( Η φίλη της κυρίας με το τρέμουλο σκύβει να δει. Βλέπει, ανασηκώνεται και την ρωτάει». «Το χτύπησες πουθενά;» .« Όχι». « Πότε σε πιάνει;» . «Όταν κάθομαι να δω τηλεόραση, τρέμει η πέτσα από πάνω στο δεξί». « Είναι νεύρα, άκου με εμένα. Λοιπόν κοίτα τι θα κάνεις» ..( Στο σημείο αυτό ανοίγει την τσάντα και βγάζει ένα μικρό τάπερ με φάρμακα πολύχρωμα). « Να σου δείξω ποιο θα πας να ζητήσεις. Αυτό το άσπρο με την γραμμή στην μέση, το βλέπεις; Θα παίρνεις ένα κάθε μέρα, δεν θα το καταπίνεις, θα το πιπιλάς». Ρωτάει η διπλανή. «Δεν χρειάζεται να πάω λες σε γιατρό να το γράψει..Πως λέγεται;» « Ζουρλίξ και μετά από μια βδομάδα θα σου έχουν περάσει όλα». « Και οι ζαλάδες και η σβησμάρα που με πιάνει και θέλω γλυκό;» . « Όλα σου λέω και δεν είναι απ’ αυτά που γράφουν για τους πειραγμένους με την κόκκινη γραμμή, το παίρνεις χωρίς συνταγή γιατρού». ( Μπαίνει στην κουβέντα μια ακόμη κυρία από την πιο δίπλα θέση). « Συγνώμη, σε τι βοηθάει αυτό που δείξατε στην κυρία, γιατί εγώ έχω ένα βουητό στ’ αυτιά τους τελευταίους μήνες και ίλιγγο» . « Είναι νευρικά όλ’ αυτά» Απαντάει η Μαίρη, που έχει κάνει τον δειγματισμός με το τάπερ και τα φάρμακα. « Το καλύτερο που έχω δοκιμάσει μέχρι τώρα είναι το ζουρλίξ, και το κρεμμυδόζουμο σε συνδυασμό». « Κρεμμυδόζουμο; Τι το κάνεις;» « Βράζεις κρεμμύδια και πίνεις το νερό. Περνάνε όλα, διαλύει πέτρες, κάνει καλό στ’ αγγεία στα νεύρα, στα μικρόβια ..και όσες φλούδες μένουν από κρεμμύδια θα τις βάζεις πάνω σε σπυρί αν έχεις…θα εξαφανιστεί αμέσως. Αλλά με το ζουρλίξ θα με θυμηθείς. Θα φύγει, η τρεμούλα, οι ζαλάδες, η σβησμάρα και η αϋπνία» « Και αυτό το δίχρωμο που έχεις παραδίπλα τι είναι, αυτό…το μαυρο – κίτρινο;» «Αυτό είναι για το φλεβικό και το κίτρινο δίπλα είναι βιταμίνη Β, για τα νεύρα». « Να τα πάρω και αυτά και να πίνω και κρεμμυδόζουμο;» « Επειδή με ρωτάς, ξεκίνα με το ζουρλίξ και το κρεμμυδόζουμο και μετά από μία εβδομάδα παίρνεις και τα υπόλοιπα. Θα στα γράψω μόλις κατέβουμε» … Κατέβηκαν όλες Σύνταγμα και εγώ συνέχισα μέχρι το μοναστηράκι. Και όμως δεν ήταν ηλικιωμένες γυναίκες. Ήταν το πολύ γύρω στα 55 – 60. Προφανώς είχαν όλες οικογένειες και φυσικά είχαν και παιδιά γιατί το άκουσα που το συζητούσαν. Τι είχε συμβεί καταλάβατε; Μία κυρία έβγαλε ένα ταπεράκι με φάρμακα, γιατί η διπλανή της είχε, τρέμουλο στο πόδι. Της σύστησε από το μενού τρία φάρμακα διαφορετικά στις αποχρώσεις. Άκουσε την κουβέντα « η απέναντι» , έδειξε ενδιαφέρον, πήρε το κινητό να φωτογραφίσει τα «ζουρλιξ» , μπας και το ξεχάσει. Εγώ αναρωτιόμουνα ποιος γιατρός παρακολουθεί την πρώτη. Αλλά θα μου πεις, ποιος γιατρός, αυτή είναι καθηγήτρια ιατρικής και «συνταγογραφεί» με το «μάτι». Στην υγειά μας

Μπορεί επίσης να σας αρέσει