Το AIDS δεν είναι πλέον αυτό που ξέραμε

310

Σημαντική παγκόσμια πρόκληση δημόσιας υγείας εξακολουθεί να αποτελεί ο ιός HIV, 35 χρόνια από την εμφάνισή του.

Μόνο το 2017, 940.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από αιτίες σχετιζόμενες με τον ιό HIV, παγκοσμίως, ενώ εκτιμάται ότι 2,3 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με τον ιό στην Ευρώπη, με έναν στους έξι από αυτούς να μη γνωρίζει ότι έχει μολυνθεί.

Ο στόχος της UNAIDS έως το 2020 είναι το 90% των ανθρώπων που ζουν με HIV να έχουν διαγνωστεί, το 90% των διαγνωσμένων να λαμβάνει θεραπεία και το 90% των ανθρώπων σε θεραπεία να έχουν μη ανιχνεύσιμο ιικό φορτίο.

Το ΚΕΕΛΠΝΟ, με αφορμή τη σημερινή 1η Δεκεμβρίου (Παγκόσμια Ημέρα AIDS) προσπαθώντας να συμβάλει στην απενοχοποίηση των οροθετικών ατόμων και στη μείωση των διακρίσεων προωθεί την αποστολή θετικών μηνυμάτων για την HIV λοίμωξη, στηρίζει την ενδυνάμωση των οροθετικών ατόμων, συνεισφέρει στη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ενεργεί για την αποδόμηση των προκαταλήψεων και μύθων σχετικά με το AIDS, όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρός του Θ. Ρόζεμπεργκ.

Ο ίδιος εξηγεί στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων πως με την εμφάνιση του ιού HIV, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, καταλύεται η παντοδυναμία της ιατρικής και καταρρίπτεται το αίσθημα ασφάλειας της κοινωνίας σχετικά με την εμφάνιση νέων ασθενειών.

Όπως τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ρόζεμπεργκ «η εσφαλμένη ενοχοποίηση συγκεκριμένων ομάδων για την εμφάνιση του HIV πολύ γρήγορα οδήγησε στον στιγματισμό και στην κοινωνική περιθωριοποίηση των ατόμων που ζουν με τον ιό.Η επιδημία του AIDS δε μονοπωλεί μόνο το ενδιαφέρον της ιατρικής επιστήμης, αλλά έχει και πολυσχιδείς κοινωνικές διαστάσεις, ανατρέποντας τα μέχρι τώρα δεδομένα και αναδύοντας συζητήσεις γύρω από το σεξ, τη σεξουαλικότητα και την ιδιωτική ζωή του ατόμου. Συζητήσεις που μέχρι τότε ήταν απλά ψίθυροι. Ο δημόσιος χώρος εισβάλλει στον απόλυτα προσωπικό, προτείνοντας μέτρα προφύλαξης και προστασίας από τον ιό. Κάτω από το κράτος της άγνοιας και του φόβου τα οροθετικά άτομα ενοχοποιούνται, απομονώνονται και καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα τους και οι ατομικές τους ελευθερίες. Παράλληλα, δημιουργούνται δομές αλληλεγγύης και αναπτύσσεται στενή συνεργασία μεταξύ πολιτείας και Κοινωνίας των Πολιτών».

Περίπου 4 δεκαετίες μετά, η εξέλιξη της ιατρικής έχει καταστήσει την ασθένεια πλέον χρόνια και έχει βελτιώσει την ποιότητα ζωής των οροθετικών. Ο οροθετικός που παίρνει συστηματικά την αντιρετροϊκή του θεραπεία δεν απειλείται πλέον από μια τερματική ασθένεια, ενώ μπορεί να συμμετέχει σε όλες κοινωνικές διεργασίες, μπορεί να εργάζεται, να κάνει οικογένεια να κάνει σχέδια για το μέλλον του, συνεχίζει ο κ. Ρόζενμπεργκ.

«Παρόλο όμως που η κοινωνία μοιάζει να αποδέχεται τη συμβίωσή της με τον HIV, τα οροθετικά άτομα εξακολουθούν να έρχονται αντιμέτωπα με το στίγμα και τη διάκριση. Για τον λόγο αυτό, το ΚΕΕΛΠΝΟ πέραν της επιδημιολογικής επιτήρησης και της ιατρικής αντιμετώπισης του ιού, λειτουργώντας με βάση μια ολιστική προσέγγιση της ασθένειας δημιούργησε υπηρεσίες τόσο για την ψυχολογική όσο και για την κοινωνική στήριξη των οροθετικών. Η εκπαίδευση του κοινού σε σχέση με την HIV λοίμωξη αποτελεί σαφή προτεραιότητα για την αποδοχή και «κανονικοποίηση» της λοίμωξης μέσα από δράσεις ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης που στοχεύουν στην αλλαγή στάσης και συμπεριφοράς» καταλήγει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

 

 

 

Διαβάστε επίσης

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept