Πότε πρέπει ν΄ ανησυχούμε για το παιδί μας;

144

νεος καταθλιψη
 
Όλα τα παιδιά μπορεί να είναι έξυπνα, χαρούμενα, ανυπάκουα, ζωηρά. Όμως ο βαθμός αυτών των συμπεριφορών ποικίλλει. Πότε πρέπει ν΄ ανησυχήσουμε; Τα παιδιά βιώνουν κι αυτά τις δικές τους ανησυχίες και φοβίες ανάλογα με την ηλικία. Τα προβλήματα ποικίλλουν αλλά ένα διαζύγιο, η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, η αλλαγή περιβάλλοντος, σχολείου, φροντιστηρίου, σπιτιού τα επηρεάζει, ενώ πια τα απασχολεί κι η οικονομική κρίση. Συχνά η άποψη που έχουμε εμείς για το παιδί μας και στο πως βιώνει μια κατάσταση μπορεί να είναι τελείως διαφορετική από το γεγονός καθεαυτό. Σε κάθε περίπτωση κάποιες ενδείξεις μπορούν να μας προβληματίσουν για να απευθυνθούμε σε ειδικό, οι οποίες είναι οι εξής:
Κατά την παιδική ηλικία

  1. Προβλήματα ομιλίας, επικοινωνίας, συγκέντρωσης, αδεξιότητα, υπερκινητικότητα
  2. Ανήσυχος ύπνος, συχνό και παρατεταμένο κλάμα
  3. Απαίτηση για αποκλειστική προσοχή, υπερβολική προσκόλληση σε συγγενικό πρόσωπο
  4. Ζήλια, εκρήξεις θυμού, έντονη επιθετικότητα
  5. Παρατεταμένες επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές
  6. Φοβίες ή φοβία για συγκεκριμένο πρόσωπο και ντροπήmother hugging her happy daughter

Κατά την εφηβεία 
Στην εφηβεία τα προβλήματα είναι διαφορετικά και συχνά οι γονείς νιώθουν πως δεν αναγνωρίζουν καν τα παιδιά τους, που κλείνονται στον εαυτό τους και τις παρέες τους, δεν τους μιλούν για όσα τους απασχολούν, θέλουν τον προσωπικό τους χρόνο κ.ά. Οι γονείς πλέον, πρέπει να συμβιβαστούν με την ιδέα πως τα παιδιά τους μεγάλωσαν κι ό,τι πρέπει να μάθουν να στηρίζονται στα δικά τους πόδια.  Οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές και τα όρια εξαιρετικά δύσκολα. Κάθε γονιός οφείλει να γνωρίζει τις παρέες του παιδιού του, ακόμη κι αν αυτές δεν του αρέσουν. Οι έφηβοι μπαίνουν στη διαδικασία του φλερτ και μπορεί να πληγωθούν από μια σχέση. Οι γονείς πρέπει να είναι πάντα δίπλα στο παιδί τους, χωρίς να κάνουν επικριτικά σχόλια. Η εφηβεία είναι μια δύσκολη φάση δημιουργεί αναταράξεις λόγω των ορμονών και μπορεί να φέρει στην επιφάνεια και προβλήματα συμπεριφοράς είτε λόγω βιολογικών είτε λόγω κοινωνικών παραγόντων όπως:

  1. Ανευθυνότητα, αδιαφορία, αδυναμία προσαρμογής σε νέο (σχολικό) περιβάλλον
  2. Απομόνωση/ απομάκρυνση από το οικογενειακό – φιλικό περιβάλλον
  3. Κατάθλιψη, ερωτική απογοήτευση
  4. Έντονη απώλεια βάρους ή γενικότερα προβλήματα στη διατροφή
  5. Απότομες αλλαγές στη συμπεριφορά
  6. Τακτική οικονομική αφαίμαξη των γονιών που μπορεί να σημαίνει χρήση ουσιών, αλκοόλ ή τζόγου
  7. Φοβίες
Διαβάστε επίσης

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept