Πείραμα για το χρήμα: Γιατί όσοι έχουν, δεν δίνουν

644

Τις άγιες μέρες το μήνυμα της αγάπης και της γενναιοδωρίας γίνεται επίκαιρο, λόγω γιορτών και επιτακτικό λόγω κρίσης. Εκτός από τους εκατοντάδες που περιμένουν τα …ψίχουλα του κοινωνικού μερίσματος υπάρχουν δεκάδες που ψωνίζουν τσάντες των 2000 ευρώ. Γιατί όμως οι έχοντες και κατέχοντες συνήθως, δεν διαθέτουν;

Χρειάστηκε στο Λονδίνο να γίνει κοινωνικό … πείραμα για να αποδειχθεί και … επιστημονικά όσα ξέρει και ο τελευταίος ζητιάνος!

Στη σύγχρονη “όπερα της πεντάρας” όλοι γνωρίζουν πως οι επαίτες και οι αιτούντες δεν απλώνουν το χέρι στους έχοντες,  επειδή  ξέρουν, ότι αν και κατέχουν δεν…διαθέτουν…

Το απλώνουν όμως το χέρι στους ανθρώπους “του μόχθου και του μεροκάματου” και ζητούν έστω και το ελάχιστο από το … υστέρημά τους γιατί, γνωρίζουν καλά, πως εκείνοι είναι οι μόνοι που  θα τους …συμπονέσουν.

Παρόλο που αυτα είναι λίγο ως πολύ γνωστά, μια νέα επιστημονική μελέτη,έγινε για να αποδείξει το αυτονόητο.Έβαλε τους εθελοντές να παίξουν κάτι σαν οικονομικό παιχνίδι, χωρίζοντας τους σε  δύο ομάδες (μία υψηλού και μία χαμηλού «στάτους») και κλήθηκαν να παίξουν με πραγματικά χρήματα.

Με βάση μια σειρά από διαφορετικά «σενάρια», κάθε εθελοντής αποφάσιζε πόσα χρήματα θα κρατήσει για τον εαυτό του και πόσα θα προσφέρει σε ένα κοινό ταμείο, τα χρήματα του οποίου μετά θα μοιράζονταν σε όλους ισότιμα.

Όσοι ανήκαν την «ανώτερη» κοινωνικοοικονομική ομάδα ξεκινούσαν με περισσότερα χρήματα (όπως συμβαίνει και στον πραγματικό κόσμο), ενώ όσοι βρίσκονταν στην «κατώτερη» ομάδα, είχαν λιγότερα χρήματα εξαρχής.

Η κατανομή των συμμετεχόντων στις δύο ομάδες δεν ήταν σταθερή αλλά άλλαζε συνεχώς, είτε στην τύχη (με κλήρωση), είτε ανάλογα με την προσπάθεια που κατέβαλε κανείς στο παιγνίδι (οπότε «δικαιωματικά» ανήκε στην προνομιούχα ομάδα).

Το κοινωνικό πείραμα έδειξε κατά βάση δύο πράγματα:

πρώτον, ότι όσοι ανήκαν στην χαμηλή κοινωνικοοικονομική τάξη (που δεν ήσαν πάντα οι ίδιοι), συνεισέφεραν περισσότερο στο κοινό ταμείο, από ό,τι όσοι ανήκαν στην ανώτερη τάξη.

Δεύτερον, ότι οι προνομιούχοι ήσαν ακόμη πιο απρόθυμοι να συμβάλουν στο κοινό ταμείο, όταν είχαν κερδίσει τον πλούτο τους με προσωπική προσπάθεια και όχι από τύχη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Μάγδα Όσμαν του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κοινωνικής ψυχολογίας “Basic and Applied Social Psychology”, τόνισαν ότι η μελέτη δείχνει εργαστηριακά πως όταν ένας άνθρωπος αποκτά περισσότερο πλούτο, είναι πιο απρόθυμος να τον μοιρασθεί, πολύ περισσότερο αν τον έχει αποκτήσει με προσπάθεια

 

 

Διαβάστε επίσης

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept