To σύνδρομο του Άμλετ: Μακράς διαρκείας αδράνεια, λόγω αμφιθυμίας

87

Οι παλιοί έλεγαν » η πολλή σκέψη, σκοτώνει την απόφαση» η ψυχολόγοι σήμερα αυτό την ταλάντευση μεταξύ των θέσεων που έχουν ορισμένοι που αν και  σκέφτονται πολύ, διστάζουν να περάσουν στη δράση, χωρίς να είναι σε θέση να  πάρουν μια ξεκάθαρη απόφαση, την αποκαλούν το σύνδρομο – Άμλετ.

Η ψυχολογος- ψυχοθεραπεύτρια Τζίνα Χονδρού, σημειώνει στο  tsemperlidou.gr πως αυτή η…αδράνεια, έχει συνέπειες:

«Όπως στην περίπτωση του γνωστού ήρωα, υπάρχουν συνέπειες.  Γιατί τελικά οι εξελίξεις μας προλαβαίνουν, οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται, η ζωή περνά και χάνεται.

Κι είναι κρίμα, γιατί οι άνθρωποι – Άμλετ μπορεί κατά τ’ άλλα να έχουν πολλές δυνατότητες (που δεν εκφράζουν), ωραίες ιδέες κι επιθυμίες (που δεν υλοποιούνται), ή ακέραιο χαρακτήρα (που όμως μένει απαρατήρητος).

Αυτό το χαρακτηριστικό μπορεί να επηρεάζει τόσο τις επαγγελματικές δραστηριότητες, όσο και τις προσωπικές τους σχέσεις.

Ποιοι λοιπόν μπορεί να είναι αυτοί οι άνθρωποι;

Όσοι σκέφτονται πολύ, αλλά δεν περνούν εύκολα στην πράξη.

Υπεραναλύουν, εξετάζουν κάθε λεπτομέρεια, σχεδιάζουν, οργανώνουν, αλλά αργούν πολύ να περάσουν στην πράξη.  Μερικές φορές εγκαταλείπουν από εξάντληση λόγω της υπερπροσπάθειας, άλλες δεν τηρούν την προθεσμία που έχει οριστεί, άλλοτε τους προφταίνουν οι ανταγωνιστές και άλλες φορές είναι πολύ αργά για να υπάρξει αποτέλεσμα.

Οι άνθρωποι που λέμε ότι έχουν ικανότητες αλλά δεν τις δείχνουν.

Μπορεί να είναι παιδιά που δεν συμμετέχουν στην τάξη, ενήλικοι που δεν παίρνουν πρωτοβουλίες, άτομα που κρύβονται πίσω από ένα ‘βαριέμαι’, ταλέντα που μένουν στο παρασκήνιο, άτομα που φαίνεται να έχουν δουλειές ή σχέσεις πολύ κατώτερες των προσόντων τους.  Όλοι αυτοί χρονοτριβούν, αμφιταλαντεύονται, βρίσκουν προφάσεις και δεν παίρνουν μια ξεκάθαρη απόφαση.  Έτσι παραμένουν σε μια βαρετή δουλειά ή μέτρια σχέση.

Μιλώντας για σχέσεις, είναι και οι άνθρωποι που διστάζουν να χωρίσουν, να παντρευτούν, να κάνουν παιδιά, γενικά οτιδήποτε απαιτεί μια απόφαση που θα προκαλέσει κάποια σημαντική αλλαγή.

Φοβούνται την ευθύνη και τις συνέπειες, αναρωτιούνται αν πρέπει να πάνε εμπρός ή να γυρίσουν πίσω, αν τους ταιριάζει ή όχι μια κατάσταση, ή κάποιος άνθρωπος.  Τελικά οι σχέσεις τους είτε είναι πολλές κι επιφανειακές, είτε λίγες και μακροχρόνιες έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: δεν εξελίσσονται.

Μπορεί επίσης να είναι και όσοι μοιάζουν στάσιμοι για μεγάλο διάστημα σε κάποια φάση ή στάδιο της ζωής τους.

Για παράδειγμα, οι αιώνιοι φοιτητές ή όσοι μένουν “πάντα παιδιά”.

Όσοι μιλάνε για το “ταξίδι στο Παρίσι” ή για όσα θα γίνουν “όταν πάρουν μπρος”.

Όσοι παρά την αλλαγή στον καθημερινό τρόπο ζωής, στη μόδα, ή ακόμα και στις ανάγκες τους με την πάροδο του χρόνου, ακολουθούν το μοντέλο μιας προηγούμενης εποχής, ή δεν μοιάζουν ρεαλιστές (π.χ. “φιλόσοφοι” ή καλλιτέχνες).

Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν είναι αναποφάσιστοι, αναποτελεσματικοί, ιδεαλιστές, αναζητούν το νόημα, αλλά έτσι η ζωή τους καθορίζεται περισσότερο από τις περιστάσεις και τη δράση ή την αδράνεια των άλλων (στην οποία δεν αντιστέκονται ιδιαίτερα), παρά από μια δική τους διεκδίκηση.»Σημειώνει η ψυχολόγος Τζίνα Χονδρού στο tsemperlidou.gr

Πηγή psychologyhealth.gr

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει