Ο διαβήτης είναι προσωπική υπόθεση

47
altO αυτοέλεγχος του διαβήτη (επίπεδα σακχάρου στο αίμα που μετριούνται στο σπίτι) είναι μία από τις θεμελιώδεις βάσεις για τη θεραπεία του διαβήτη.
Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν οι περισσότεροι, ένα άτομο με διαβήτη (ειδικά τύπου 1) δεν προβαίνει στον αυτοέλεγχο μόνο γνωρίζοντας τι είναι η άνοδος της στάθμης του σακχάρου στο αίμα. Γνωρίζει, για παράδειγμα, πόση ινσουλίνη χρειάζεται η ένεση, εάν έχει συμπτώματα υπογλυκαιμίας κ.λπ. Είναι όπως με τα αυτοκίνητα που οδηγούμε: δεν παρακολουθούμε το ταχύμετρο απλώς από περιέργεια -το χρησιμοποιούμε, ώστε να μην υπερβαίνουμε τα όρια, να μην πηγαίνουμε πάρα πολύ αργά ή πολύ γρήγορα.
Τα άτομα με διαβήτη στη συνέχεια μαθαίνουν την ορολογία της ασθένειας: π.χ., τι είναι η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη.
Αλλά τι είναι αυτοί οι αριθμοί; Σε μια νέα έρευνα, οι συγγραφείς συνέκριναν έναν μεγάλο αριθμό του προφίλ της γλυκόζης με τα αποτελέσματα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης. Από τους πίνακες αυτούς μπορούμε να καταλάβουμε, κατά μέσο όρο, ποια είναι τα διάφορα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα (νηστείας, μετά ένα γεύμα κ.λπ.).
Προφανώς, το ότι μιλάμε για έναν μέσο όρο αποτελεί έναν προσανατολισμό (πρακτικά), αλλά καμιά φορά προκαλεί και ζημία. Κάθε άτομο πρέπει να παρακολουθεί τον εαυτό του προσεκτικά και η εμπειρία είναι σημαντική, αφού έχει παρατηρηθεί πως αρκετοί άνθρωποι, για παράδειγμα, παθαίνουν υπογλυκαιμία με διαφορετικά επίπεδα σακχάρου από άλλους.
 
ΠΗΓΗ: Diabete Ricerca
Διαβάστε επίσης

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept