Διαβήτης Lada: Όσα πρέπει να ξέρετε για τον «άγνωστο» τύπο διαβήτη

394

Ο Λανθάνων Αυτοάνοσος Διαβήτης Ενηλίκων ( LADA), όπως είναι ο επίσημος όρος, είναι μια μορφή διαβήτη τύπου 1, ο οποίος όμως δεν αναπτύσσεται στην παιδική ηλικία αλλά στην ενήλικη ζωή. Σύμφωνα με την Εταιρία Ανοσολογίας του Διαβήτη, ο LADA, ορίζεται ως αρχικά μη ινσουλινοεξαρτώμενος διαβήτης, που διαγιγνώσκεται σε άτομα ηλικίας 30-50 ετών, με αντισώματα κατά της αποκαρβοξυλάσης γλουταμικού οξέος – IgG (αντι-GAD).

Ο όρος «διαβήτης τύπου 1.5.» δεν είναι επίσημος , αλλά αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι είναι μια μορφή διαβήτη τύπου 1 που έχει ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά με το διαβήτη τύπου 2.

Ως μορφή διαβήτη τύπου 1, είναι μια αυτοάνοση ασθένεια στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται και σκοτώνει τα κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη.

Ωστόσο, το γεγονός ότι αναπτύσσεται με πιο αργούς ρυθμούς, συχνά οδηγεί τους γιατρούς στο να τον διαγιγνώσκουν λανθασμένα ως διαβήτη τύπου 2.

Ενώ ο διαβήτης τύπου 1 στα παιδιά τείνει να αναπτύσσεται γρήγορα (μερικές φορές μέσα σε διάστημα λίγων ημερών) ο LADA αναπτύσσεται πιο αργά, ακόμα και σε μια περίοδο ετών.

Περίπου το 20% των ασθενών που έχουν διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 2 μπορεί να έχουν LADA. Αυτό αντιπροσωπεύει το 5-10% του συνολικού πληθυσμού με διαβήτη, τον ίδιο αριθμό με τον διαβήτη τύπου 1.

Συμπτώματα

Τα πρώτα συμπτώματα του LADA περιλαμβάνουν:

Διαρκές αίσθημα κόπωσης
Κόπωση μετά τα γεύματα
Ομιχλώδης ζάλη
Πείνα λίγη ώρα μετά τα γεύματα
Καθώς αναπτύσσεται ο LADA, η ικανότητα του ατόμου να παράγει ινσουλίνη μειώνεται σταδιακά και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε συμπτώματα όπως:

Πολυδιψία
Πολυουρία
Θολή όραση
Μυρμήγκιασμα ή μούδιασμα
Διάγνωση

Ο προσδιορισμός της παρουσίας του LADA επιτυγχάνεται εξετάζοντας την παρουσία αυξημένων επιπέδων παγκρεατικών αυτοαντισωμάτων μεταξύ ασθενών που έχουν πρόσφατα διαγνωσθεί με διαβήτη, αλλά δεν χρειάζονται ινσουλίνη.

Αυτά τα αντισώματα μπορούν να προσδιορίσουν τον LADA και, επίσης, να προβλέψουν τον ρυθμό εξέλιξης προς την εξάρτηση από την ινσουλίνη.

Η λανθασμένη διάγνωση του LADA ως διαβήτη τύπου 2, θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακατάλληλες θεραπευτικές επιλογές, με αποτέλεσμα τον ανεπιτυχή έλεγχο του διαβήτη και την επιτάχυνση της απώλειας της ικανότητας παραγωγής ινσουλίνης.

Το θετικό είναι ότι υπάρχουν κάποιες ενδείξεις που μπορούν να προκαλέσουν κλινική υποψία LADA και όχι διαβήτη τύπου 2. Αυτές περιλαμβάνουν:

Απουσία χαρακτηριστικών μεταβολικού συνδρόμου όπως η παχυσαρκία, η υψηλή αρτηριακή πίεση και τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης
Ανεξέλεγκτη υπεργλυκαιμία παρά τη χρήση παραγόντων από του στόματος
Στοιχεία άλλων αυτοάνοσων ασθενειών (συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Graves και της αναιμίας)
Σημειώνεται ότι μερικοί άνθρωποι με LADA μπορεί να παρουσιάζουν χαρακτηριστικά μεταβολικού συνδρόμου, όπως παχυσαρκία, γεγονός που μπορεί να καθυστερήσει τη διάγνωση του LADA.

Θεραπεία

Επειδή ο LADA αναπτύσσεται αργά, ορισμένοι πάσχοντες ενδέχεται να εξακολουθούν να παράγουν επαρκή ποσότητα ινσουλίνης, ώστε να διατηρούνται τα επίπεδα σακχάρου υπό έλεγχο για αρκετούς μήνες ή μερικές φορές ακόμη και χρόνια μετά την αρχική διάγνωση του διαβήτη, χωρίς να χρειάζεται χορήγηση ινσουλίνης. Ωστόσο, είναι σχεδόν βέβαιο ότι η ινσουλίνη θα χρειαστεί κάποια στιγμή στο μέλλον.

Υπάρχουν στοιχεία που υποδηλώνουν ότι η έναρξη θεραπείας με ινσουλίνη αμέσως μετά τη διάγνωση του LADA βοηθά στην καλύτερη διατήρηση της ικανότητας του παγκρέατος να παράγει την ορμόνη.

Ο συνιστώμενος καθημερινός έλεγχος της γλυκόζης αίματος στα άτομα με διαβήτη τύπου 1,5 είναι παρόμοιος με αυτόν που συνιστάται στα άτομα με διαβήτη τύπου 1.

Οι επιπλοκές

Μια βραχυπρόθεσμη επιπλοκή του LADA, ιδιαίτερα όταν το πάγκρεας έχει χάσει μεγάλο μέρος της ικανότητάς του να παράγει ινσουλίνη, είναι η κετοξέωση. Είναι σημαντικό οι πάσχοντες να γνωρίζουν τα συμπτώματά της και, ενδεχομένως, τον τρόπο με τον οποίο ελέγχονται οι κετόνες εάν χρειαστεί.

Οι κίνδυνοι μακροπρόθεσμων επιπλοκών του διαβήτη είναι παρόμοιοι με αυτούς των τύπων 1 και 2:

Καρδιακές παθήσεις και εγκεφαλικό επεισόδιο
Αμφιβληστροειδοπάθεια (νόσος του αμφιβληστροειδή)
Νεφροπάθεια (νεφρική νόσος)
Νευροπάθεια (νευροπάθεια)
Προβλήματα στα πόδια

Δείτε πως θα το αντιμετωπίσετε διατροφικά

Η διατροφική φροντίδα αποτελεί καθοριστικό κομμάτι στην αποτελεσματική αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στον LADA.

Ο διαιτητικός στόχος θα πρέπει να εξατομικεύεται, με βασικό σκοπό τη γλυκαιμική ρύθμιση και βέβαια την αποφυγή υπογλυκαιμιών.

Οι βασικότεροι στόχοι της διατροφικής φροντίδας περιλαμβάνουν την εφαρμογή μίας απόλυτα ισορροπημένης δίαιτας χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη.

Ποιο συγκεκριμένα, η δίαιτα στον LADA θα πρέπει:

Να πρέπει να παρέχει ενέργεια (θερμίδες) ανάλογα με τις απαιτήσεις του ατόμου και το επίπεδο δραστηριότητάς του.
Να παρέχει μια σταθερή αναλογία υδατανθράκων, με μειωμένα τα απλά σάκχαρα και αυξημένους τους σύνθετους υδατάνθρακες (π.χ. φυτικές ίνες).
Να περιέχει αναλογικά λιγότερο λίπος και κυρίως μικρά ποσά κορεσμένων λιπαρών οξέων (από ζωικές τροφές).
Να μην είναι υπερβολικά πλούσια σε πρωτεΐνες.
Να είναι χαμηλή σε αλάτι.
Συνοπτικά:

Ο κύριος διαιτητικός στόχος στον LADA είναι η γλυκαιμική ρύθμιση. Επαρκής πρόσληψη ενέργειας, σταθερή αναλογία υδατανθράκων, λιπαρών και πρωτεϊνών και χαμηλή κατανάλωση νατρίου, αποτελούν βασικές προτεραιότητες.

Διαβάστε επίσης

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept