Μια νέα θεραπεία για το διαβητικό πόδι

159
altΤα έλκη προκαλούνται από την παραβίαση του δέρματος, το οποίο αποτυγχάνει να αυτοθεραπευτεί. Ξεκινούν από τραυματισμούς, λοιμώξεις του δέρματος, κακή κυκλοφορία του αίματος ή απώλεια των αισθήσεων. Τα έλκη των ποδιών είναι μια σοβαρή επιπλοκή σε ποσοστό έως και 15% των διαβητικών.
 
Γράφει ο Alan Donald*
 
Τα χρόνια διαβητικά έλκη ποδιών χρειάζονται παρατεταμένη θεραπεία και μπορεί να οδηγήσουν σε ακρωτηριασμό.
Ο διαβήτης είναι μια μεταβολική διαταραχή που προκαλεί μια παρατεταμένη περίοδο φλεγμονής και καθυστερημένη επούλωση. Η στρωματοποίηση του συνδετικού ιστού, το οποίο κλείνει το τραύμα, παρακωλύεται στους διαβητικούς και οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν το νευρικό, το κυκλοφορικό και το σκελετικό σύστημα. Ως εκ τούτου, η διαχείριση του τραύματος είναι ζωτικής σημασίας για τους ασθενείς με διαβήτη.
Η «Standard Wound Care» (SWC) ακολουθεί ένα πρωτόκολλο για τη θεραπεία των μη επουλωμένων διαβητικών ποδιών και περιλαμβάνει 3 βασικές συνιστώσες: α) χειρουργικό καθαρισμό, β) εκφόρτωση και γ) έλεγχο των λοιμώξεων.
 
Τρεις συνιστώσες
 
α) Ο χειρουργικός καθαρισμός είναι η απομάκρυνση των νεκρών κυττάρων του δέρματος και των ιστών από την πληγή. Μειώνει τον κίνδυνο μόλυνσης και προωθεί τη συστολή της πληγής και την επούλωση.
Το επόμενο βήμα είναι να εμποδιστεί η αποξήρανση και να απορροφηθεί η περίσσεια υγρού, για την προστασία του τραύματος από τη μόλυνση. Ένα ευρύ φάσμα επιδέσμων είναι διαθέσιμο στην αγορά. Αυτοί περιλαμβάνουν υδροπηκτές, αφρούς και απορροφητικά πολυμερή. Οι προηγμένοι εμποτισμένοι επίδεσμοι έχουν αυξητικούς παράγοντες και αντικαταστάσεις του δέρματος. Δυστυχώς, οι υγροί επίδεσμοι μπορεί να προκαλέσουν κατακράτηση υγρών και δεν είναι κατάλληλοι για τις αντιεξιδρωματικές πληγές.
β) Τα διαβητικά πόδια έχει αποδειχθεί ότι επουλώνονται γρηγορότερα, εάν το προσβεβλημένο άκρο δεν κουβαλά το βάρος του σώματος για μία χρονική περίοδο. Αυτό λέγεται ιατρικά «εκφόρτωση».
γ) Το τελευταίο τμήμα στη φροντίδα του τραύματος περιλαμβάνει την αντιμετώπιση πιθανών μικροβιακών λοιμώξεων. Ο ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη χρυσίζων σταφυλόκοκκος είναι δύσκολο να θεραπευτεί. Άλλοι παθογόνοι παράγοντες που μπορεί να προκαλούν μόλυνση στα διαβητικά πόδια είναι ο στρεπτόκοκκος, η ψευδομονάδα και ορισμένα είδη αναερόβιων βακτηρίων του εντέρου.
 
Διαθέσιμες θεραπείες
 
Οι έρευνες από αρκετές ομάδες έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων τεχνικών για τη θεραπεία των διαβητικών ελκών των ποδιών, με ποικίλους βαθμούς επιτυχίας: i) Η αρνητική πίεση θεραπείας τραύματος χρησιμοποιεί ένα κενό για την απομάκρυνση του υγρού και τη νέκρωση του ιστού, για να βοηθηθεί η διαδικασία του χειρουργικού καθαρισμού. ii) Η θεραπεία με βλαστοκύτταρα φαίνεται πολλά υποσχόμενη, αλλά είναι ακόμη εν τη γενέσει της. iii) Η αγγειακή χειρουργική και η μικροχειρουργική είναι βιώσιμες επιλογές σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ποδιών, τα οποία οι γιατροί ανησυχούν ότι μπορεί να οδηγηθούν σε ακρωτηριασμό. iv) Η θεραπεία με οξυγόνο βασίζεται στην παραδοχή ότι η αυξημένη συγκέντρωση οξυγόνου στους ιστούς ενισχύει την κυτταρική διαίρεση και την ινώδη εναπόθεση ιστού, μειώνοντας, έτσι, τον κίνδυνο βακτηριακής λοίμωξης και προωθώντας την επούλωση. v) Η θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο (HBOT), όπως υποδηλώνει το όνομα, εκθέτει τον ασθενή σε 100% οξυγόνο, με πίεση 2-3 φορές μεγαλύτερη από την πίεση του περιβάλλοντος. Γίνεται σε ειδικούς θαλάμους υπερβαρικού οξέος και έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική στη θεραπεία των διαβητικών ποδιών, αλλά έχει τους δυσφημιστές της και, συνοδευτικά, τους κινδύνους της.
 
Τρία βασικά σημεία
 
Τα τρία πιο σημαντικά και αποτελεσματικά στοιχεία της θεραπείας του τραύματος είναι τα εξής: η υγρασία, τα αντιβιοτικά και το οξυγόνο.
Αυτά έχουν συνδυαστεί και παρέχονται αποτελεσματικά με ένα νέο σύστημα, που ονομάζεται «VHT® Wound Treatment System». Έχει αναπτυχθεί και διατίθεται στο εμπόριο από την «Cure Care’s, Inc». Πρόκειται για μια φορητή μονάδα (συσκευή) που ενσωματώνει αυτές τις πολλαπλές θεραπευτικές ουσίες σε «ατμώδη θεραπεία υπεροξίας» (VHT). Παρέχει ένα μίγμα από υπεροξία (υψηλότερο από το φυσιολογικό οξυγόνο) και υδρατμούς, ενώ η επιλογή των αντιβιοτικών του κλινικού γιατρού εγχύεται υπό έναν κλειστό θάλαμο.
Μια μικρή κλινική δοκιμή απέδειξε ότι αυτή η πολυ-θεραπεία δίνει αξιόλογα αποτελέσματα, όταν χρησιμοποιείται ως συμπλήρωμα για την καθιερωμένη φροντίδα πληγών. Είκοσι έξι διαβητικοί ασθενείς (μέσος όρος ηλικίας 61 χρόνια) με 32 διαβητικά έλκη ποδιών εντάχθηκαν στη μελέτη. Οι πληγές τους ήταν κατά μέσο όρο 1.130 χιλιοστά σε μέγεθος και δεν ανταποκρίνονταν στην καθιερωμένη φροντίδα πληγών (οι πληγές κυμαίνονταν από 3 μήνες έως 8 έτη). Οι ασθενείς ήταν ελεύθεροι να διαβάζουν, να συνομιλούν, να παρακολουθούν τηλεόραση ή απλώς να χαλαρώνουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Ανέφεραν ότι βίωναν μια ευχάριστη αίσθηση. Η μονάδα θεραπείας μίας ώρας, που αποτελείται από τέσσερις κύκλους εφαρμογής (αντιβιοτικά και οξυγόνο) επαναλήφθηκε δύο φορές την εβδομάδα για τη θεραπεία με VHT, μέχρι το κλείσιμο του τραύματος. Η μελέτη έδειξε σημαντική βελτίωση στην επούλωση πληγών με το σύστημα VHT. Η συνδυασμένη στρατηγική -χρησιμοποιώντας τόσο τη VHT όσο και τη «Standard Wound Care»- επούλωσε το 91% των τραυματισμένων ποδιών.
Τα αποτελέσματα δείχνουν, επίσης, ότι η νέα προσέγγιση της συνδυασμένης εφαρμογής της υπεροξίας, της υγρασίας και των αντιμικροβιακών παραγόντων είναι ιδιαίτερα επιτυχής στην αντιμετώπιση των διαβητικών ελκών των ποδιών.
 
* Ο Alan Donald είναι MS, MBA, RAC, FRAPS και πρόεδρος στο Σαν Ντιέγκο με βάση το Matrix Medical Consulting, Inc.
Διαβάστε επίσης

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept