Εσείς και η υπογλυκαιμία: Τι πρέπει να ξέρουν οι δικοί σας άνθρωποι

35
altΜπορεί να είναι πράγματι καταστροφικό για τα άτομα με διαβήτη να μην είναι πιο επικοινωνιακά και να μη μιλούν με τους οικείους τους σχετικά με την υπογλυκαιμία.
 
Γράφει η Jeanne Muchnick*
 
Αυτή ήταν η περίπτωση της «Δρος Ρ», μιας μπλόγκερ με διαβήτη και καθηγήτριας Αγγλικών. Η «Δρ P», την οποία αναφέρουμε με ψευδώνυμο, δεν είχε πει στους συναδέλφους της για την κατάστασή της. Είχε ένα υπογλυκαιμικό συμβάν που χάλασε ένα ταξίδι της στη Νορμανδία της Γαλλίας. « Ήμουν επικεντρωμένη στους φίλους και τον σύζυγό μου και ήθελα να έχω μια τέλεια εκδρομή», λέει.
Ενώ περιόδευε στην περιοχή, η «Δρ P» έμεινε στο αυτοκίνητο, γιατί αισθανόταν όλο και πιο αδύναμη, κουρασμένη και οξύθυμη. Κατάλαβε πως έπρεπε να βιαστεί να βρει τροφή και πανικοβλήθηκε. Αν είχε μιλήσει για το θέμα, θα ήταν και η ίδια και οι γύρω της πιο προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν το συμβάν.
 
altΤρομακτικές ιστορίες
Ρωτήστε οποιονδήποτε εκπαιδευτή του διαβήτη και, χωρίς αμφιβολία, θα ακούσετε μια τρομακτική ιστορία για την υπογλυκαιμία. Η δρ Amber Taylor του Κέντρου Διαβήτη στο Mercy Hospital στη Βαλτιμόρη, λέει πως μερικούς από τους ασθενείς της τους έχει σταματήσει η Αστυνομία για οδήγηση σε κατάσταση μέθης, ενώ, στην πραγματικότητα, είχαν χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Ο John Zrebiec, της Συμπεριφοράς των Υπηρεσιών Υγείας στο Joslin Diabetes Center, στη Βοστώνη, λέει πως έχει ακούσει πολλά από εκείνους των οποίων οι γάμοι χάλασαν επειδή ήταν ασυνήθιστα μαχητικοί και επιθετικοί λόγω των υπογλυκαιμικών επεισοδίων.
Η υπογλυκαιμία πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, δεδομένου ότι έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει ατυχήματα, τραυματισμούς, κώμα και θάνατο. Ενώ οι σοβαρές περιπτώσεις είναι σπάνιες, ειδικά για εκείνους που παρακολουθούνται στενά από γιατρό και έχουν τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα, αυτές οι υπογλυκαιμικές «επιθέσεις» μπορεί να συμβούν ξαφνικά και γρήγορα.
Δεν είναι αρκετό για τα άτομα με διαβήτη να είναι σε εγρήγορση για τα προειδοποιητικά σημάδια μιας επικείμενης υπογλυκαιμίας. Χρειάζεται να μιλήσουν στους συναδέλφους τους, στην οικογένεια και στους φίλους τους, ώστε να γνωρίζουν και να τους στηρίξουν όταν παραστεί ανάγκη.
Η σύγχυση και ευερεθιστότητα που μπορεί να φέρει μια υπογλυκαιμική κρίση μπορεί να είναι κρίσιμη για τις σχέσεις σας, αν δεν γνωρίζουν οι άλλοι εκ των προτέρων τι συμβαίνει. Είναι σημαντικό να μοιραστούμε μαζί τους την κατάσταση και το πώς η υπογλυκαιμία μπορεί να μας επηρεάσει.
 
Υπογλυκαιμία
Η υπογλυκαιμία συμβαίνει όταν ο εγκέφαλος στερείται των συγκεντρώσεων της γλυκόζης και όταν η γλυκόζη πέφτει κάτω από το φυσιολογικό εύρος, λέει η Angela Ginn, πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια για τον Διαβήτη και εκπρόσωπος της Ακαδημίας Διατροφής και Διαιτολογίας.
Μπορεί να προκληθεί από μεγάλο αριθμό παραγόντων, συμπεριλαμβανομένης της λήψης μεγάλης δόσης φαρμάκου, του χρονικού διαστήματος μεταξύ των γευμάτων και της συμμετοχής σε περισσότερη δραστηριότητα από το συνηθισμένο.
Τα συμπτώματα συνήθως περιλαμβάνουν τρέμουλο, αδυναμία, ζάλη, ευερεθιστικότητα, κούραση, πείνα, ναυτία και ιδρώτα καθώς και αίσθημα παλμών της καρδιάς ή προβλήματα στη νοητική λειτουργία.
Το πιο πιθανό είναι να έχετε ενημερωθεί από τον γιατρό σας ότι ένας διαβητικός έχει υπογλυκαιμία όταν η γλυκόζη στο αίμα είναι κάτω από 70 mg/dl. «Αυτό είναι σημαντικό, αλλά δεν είναι πάντα ακριβές», λέει η δρ JaneChiang, παιδιατρική ενδοκρινολόγος και ανώτερη αντιπρόεδρος Ιατρικών Υποθέσεων  της Αμερικανικής Διαβητολογικής Ένωσης (American Diabetes Association). Στην πραγματικότητα, το όριο για την υπογλυκαιμία ποικίλλει από άτομο σε άτομο. «Υπάρχει τεράστια μεταβλητότητα για κάθε άτομο», δηλώνει η δρ Chiang.
Επειδή ένα μέγεθος δεν ταιριάζει σε όλους όταν πρόκειται για την υπογλυκαιμία, είναι ζωτικής σημασίας για τα άτομα με διαβήτη να προετοιμάζονται και να προετοιμάζουν και τους άλλους για το «ακριβές σενάριο», λέει η Beatriz Dominguez, που έχει ένα μπλογκ για τον Διαβήτη. «Όποιος ζει, εργάζεται ή βγαίνει με φίλους που έχουν διαβήτη θα πρέπει να έχει τουλάχιστον μια ιδέα για το τι μπορεί να συμβεί», υποστηρίζει η Dominguez. «Είναι η δουλειά μας, ως ασθενείς, να εκπαιδεύσουμε τους άλλους γύρω μας. Διαφορετικά, πώς περιμένουμε να μας καταλάβουν;».
Ενώ η ζάλη, το τρέμουλο και η εφίδρωση είναι από τα πιο κοινά συμπτώματα μιας επικείμενης υπογλυκαιμίας, ο Zrebiec λέει ότι δεν θα πρέπει να βασιζόμαστε μόνο στα σημάδια. «Ψάξτε για τα δικά σας, προσωπικά συμπτώματα», τονίζει. «Και μοιραστείτε τα με τους ανθρώπους που είναι κοντά σας».
 
Πρέπει να ξέρουν
Είναι σημαντικό για τους ασθενείς και τους γύρω τους όχι μόνο να ξέρουν τι να πρέπει να κάνουν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης (να λάβουν χυμό, ένα δισκίο γλυκόζης, τρόφιμα κ.λπ.), αλλά και πώς να το κάνουν. Ένα πρόσωπο που διέρχεται μια περίοδο υπογλυκαιμίας μπορεί να μην είναι σε θέση να ζητήσει βοήθεια.
«Καθώς το σάκχαρο στο αίμα ενός ατόμου παίρνει τον δρόμο προς τα κάτω, η διάθεσή του μπορεί να αλλάξει και η σκέψη του να είναι συγχυσμένη, έτσι ώστε ο τρόπος του προς τους φίλους και την οικογένειά του να είναι μάλλον άσχημος», λέει ο Zrebiec.
Οι συμβουλές για κάποιον που έχει μπροστά του ένα άτομο με υπογλυκαιμική επίθεση είναι οι εξής:
– Χρησιμοποιήστε ήρεμο τόνο.
– Μη νιώθετε υπαιτιότητα ή ντροπή.
– Αντιμετωπίστε το θέμα άμεσα και σωστά. Δεν θέλετε ο ασθενής να πάει από τα πολύ χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε πολύ υψηλά επίπεδα σακχάρου.
– Βεβαιωθείτε ότι πάντα υπάρχουν σνακ και δισκία γλυκόζης σε κοντινή απόσταση.
 
Οργανωθείτε
Οι ειδικοί συμβουλεύουν επίσης τα άτομα με διαβήτη να φοράνε ένα «βραχιόλι συναγερμού», που θα «μιλήσει» για αυτούς όταν οι ίδιοι δεν θα μπορούν.
Είναι σημαντικό, επίσης, να είναι οργανωμένα, συμβουλεύει η Susan Weiner, διατροφολόγος για τον Διαβήτη και συγγραφέας του βιβλίου «The Organizer Diabetes». Με τον εφοδιασμό όλων των προμηθειών, είτε σε μια συγκεκριμένη θέση στην κουζίνα είτε σε ένα κουτί ή συρτάρι στη δουλειά, στο σχολείο κ.λπ., μπορείτε να βοηθηθείτε χωρίς πανικό.
Πάνω απ’ όλα, η επικοινωνία είναι ζωτικής σημασίας, λέει η δρ Chiang. «Πείτε στους γύρω σας τι αισθάνεστε όταν έχετε υπογλυκαιμία», συμβουλεύει. «Μη φοβάστε να πείτε “έχω διαβήτη και έτσι αντιμετωπίζεται”».
Μερικές φορές αυτό είναι ευκολότερο στα λόγια παρά στην πράξη, λένε πολλοί από τους διαβητικούς. Μερικοί αισθάνονται ντροπή για την κατάστασή τους ή δεν θέλουν να επιβαρύνουν τους ανθρώπους με τέτοιες πληροφορίες.
Τουλάχιστον, όσον αφορά την οικογένεια και τους φίλους σας, η αποκάλυψη είναι πιο εύκολη, για να μην πούμε προφανής.
 
Δράστε άμεσα
Η σωστή θεραπεία για την υπογλυκαιμία εξαρτάται από την κατάσταση του ατόμου, εξηγεί η Chiang. Αν το άτομο είναι σταθερό (δηλαδή, μιλώντας, έχει προετοιμάσει το περιβάλλον του) και το επίπεδο της γλυκόζης στο αίμα του ελέγχεται, ξέρει αμέσως τι πρέπει να κάνει. Εάν ένα άτομο είναι σε σύγχυση, αλλά είναι σε θέση να φάει, πρέπει να του δοθούν ταχείας δράσης υδατάνθρακες αμέσως και στη συνέχεια να ελεγχθεί το επίπεδο της γλυκόζης στο αίμα. Εάν ένα άτομο είναι αναίσθητο ή δεν μπορεί να φάει, πρέπει να του χορηγηθούν γλυκαγόνο και ιατρική βοήθεια και θα πρέπει να καλέσετε τα επείγοντα το συντομότερο δυνατόν.
 
Τα καλά νέα
Η υπογλυκαιμία μπορεί να αντιμετωπιστεί και να προληφθεί και ο αντίκτυπός της μπορεί να ελαχιστοποιηθεί, αν επιτρέψετε στους γύρω σας να ξέρουν τι πρέπει να κάνουν, λέει η Dominguez. «Η ζωή δεν είναι τέλεια, αλλά, αν είστε προσεκτικοί και αφήσετε τους άλλους να σας βοηθήσουν, τα πράγματα μπορούν σίγουρα να είναι πιο εύκολα», συμπληρώνει.
 
* Η Jeanne Muchnick (www.jeannemuchnick.com) είναι ένας συγγραφέας που ειδικεύεται σε θέματα υγείας και τρόπου ζωής για μια ποικιλία εντύπων και ηλεκτρονικών ΜΜΕ.
Μπορεί επίσης να σας αρέσει